Uniformeel

Eerst maar een bekentenis. Ik houd van mannen in uniform. Het liefst met stropdas. Bijvoorbeeld muzikanten tijdens een concert, een mannenkoor tijdens een optreden, een touringcarchauffeur achter het stuur, een piloot met de strepen op z’n mouw (graag zonder de arrogante blik, dat doet dan weer afbreuk).

Niets mis met een mooi pak. Afgelopen week nog bij een uitvaart, bijna alle kinderen en kleinkinderen strak in het pak. Ook de jongeren. Mooi! Kleren maken de man (en vrouw). Dat is nu eenmaal zo.

Soms is een uniform praktisch en zorgt het voor herkenbaarheid. Denk bijvoorbeeld aan de politie, de boa’s en de verpleging in het ziekenhuis. Dat is helemaal prima en lekker functioneel. Iedereen weet wie je bent en wat je taak is, gewoon door je uniform.

Veel uitvaartbedrijven werken ook met geüniformeerde medewerkers. Het is duidelijk en het heeft een strakke uitstraling. Maar het is ook heel erg formeel. Ik noem het uniformeel.
Dat zakelijke, vaak donkergekleurde pak (met sjaaltje en/of giletje voor de dames) zorgt voor een functionele afstand. Dat kan worden gezien en ervaren als professioneel. Je weet precies wat deze meneer of mevrouw komt doen.

Dat uniformele, dat past niet zo bij mij. Het is allemaal al droevig genoeg, dat hoef ik niet te benadrukken met een strak zwart of donkerblauw pak. Gelukkig mag ik als zelfstandige mijn eigen plan trekken.

Bij een melding van overlijden ga ik als mezelf. Dat doe ik dus gerust in informele kleding, op sneakers en met een spijkerjasje. Wel netjes, uiteraard. Bij de meeste families werkt het ontwapenend, ze voelen zich direct op hun gemak.

Op de dag van de uitvaart zorg ik dat ik herkenbaar ben als de uitvaartbegeleider. Strak in het pak. Indien gewenst in een zwart jurkje of nette pantalon met blouse, al dan niet met lange zwarte jas. Maar net zo goed in een andere kleur kleding en ietwat informeler. Het moet passen bij de familie, bij de invulling van de uitvaart én ik wil mezelf zijn. Want dat is voor mij de basis waarop ik dit werk doe.

Voor mij geen uniform als uitvaartbegeleider, geen logo op mijn jasje als teken van vakkundigheid. Het vertrouwen van de familie win ik liever met mijn persoonlijke uitstraling en door vanuit mijn hart te werken.

23 juni 2022